Statements by the artist

Writings and Manifestoes by Franck Gribling

Franck Gribling , 
Disegno , ergo sum .
in : Apriori Drawing ,ed.Makkom,1987 , p.30-32 .(ISBN 90-6837-019-7)

"I draw , therfore I am . The drawing is essentially a trace of the hand as an extension ot the body , a physical movement directed by the mind , recorded and visualized on a two dimensional plane , a blank sheet of paper , a virgin beach ,it does not matter , time and space reduced to a line that slips , swells , declines , a scratch that can express emotion , recorded energy , a seismografic vibration registered on the scale of Richter , readable in all its vehemence . A drawing is a handwriting with an unmistakably personal character . Drawing is occupying and marking out an area , staking out a territory , the extension of the body that transcends itself , the expression of the ego . It is an atavistic activity that has to do with the sphere of totem and taboo , an anchronism in a time in which so many more complex technological media are available and microchips store all thinkable information . So drawing has not much to do with signifying . Signification is secondary . A drawing originates physically and is experioenced physically . To the spectator it is an emphatic experience , in which all the muscles are engaged , not only the eye . You dont"t see a drawing in the twinkling of an eye , like a painting , but you sense the direction and action of the line , somewhere in your body , from top to toe . That is why looking at a drawing is an intimate activity , that cannot tolerate a big attendance. Devotees of drawing are solitatry admirers . The traditional twilight in many drawing cabinets has not only a technical reason , the protection of fragile paper against harmfull light ,it is also the proper atmosphere of the true lover . It is an illusion that pure drawing can be a reliable reproduction of what we see . Generations of academic drawing-teachers have tried to train eye and hand into a synchronized mechanism , without result . Hand and eye hardly correspond . There is always the difference between seeing and doing . In fact the hand goes its own way and is an insufficient instrument to record the wealth of perception . Photography is a much more suitable medium to fixe visual data. Historically the drawing , according to the ancient Greeks , once emerged as a means to record shadow images of reality , but it has freed itself from the hopeless and doomed dependency of the eye since the invention of photography . Since then the drawing is no longer a preparatory sketch , no longer an ebauche of the more perfect painting . It has become an autonomous sign , that in the first place refers to the action which it is based upon . That this action sometimes refers to a recognizable form , is a side issue . Of course the "motif" , as it was called inj the nineteenth cenury , can still be a reason to activate the hand . Still Van Gogh could not do without this "motif". Yet it is essential that a drawing obeys its own laws ." The medium is the message " ,applies also to the drawing . As a medium drawing is timeless and irreplacable . It is a residue of independence of the individual , a kind of Arte Povera in a time in which sedutive new technologies are often linked to powers and interests that are hostile to art . I draw , therefore I am . Drawing is still the most direct testony of human presence . It is a confirmation of our existence , and a trace of vital activity .


franck gribling openingswoord Light and Space Traps 2018

Beste vrienden
welkom op deze plek, DE PLEK, LOCUS SOLUS, AMSTERDAM,
voortzetting van mijn in Antwerpen gestart initiatief
om voor verbeelding en waarneming
een vrijplaats te creeren ,
waar ongehinderd door de ruis en waan van de dag,
onderzoek plaats kan vinden naar de grenzen van de werkelijkheid.


Jullie hebben zojuist "COME UN OLA DE FUERZA E LUZ" uit 1971, van Luigi Nono gehoord, een muziekstuk waarin ik de zelfde benadering hherken als in mijn eigen werk uit de zelfde periode.


Fundamentele wetenschap en fundamentele kunst hebben veel raakpunten
en de zelfde doelstelling. :
ONDERZOEK NAAR DE OORSPRONG EN DE GRENZEN VAN HET BESTAAN..
Daarbij spelen denkkracht, speculatief vermogen, en waarneming een belangrijke rol.

Licht is daarbij cruciaal en de absolute snelheid daarvan.
Wij meten het universum in lichtjaren en niet in dagelijkse kloktijd.
Ook onze intuitie heeft de zelfde snelheid.
Intuitief heb ik binnenkort 85 lichtjaren afgelegd.
Een reis terug in de tijd is met die zelfde snelheid instant mogelijk.
Door Einstein is de chronologische tijd vervangen door het tijdruimte continuum.
Daarin vallen verleden, heden en toekomst samen in het moment,
Op grond daarvan achtte Gödel reizen door de tijd in principe mogelijk.
Voor de kunstenaar is dat een vanzelfsprekendheid.
Mijn LIGHT AND SPACE TRAPS, chronologisch bijna 50 jaar geleden ontstaan, demonstreren dat.
Zij zijn het resultaat van fundamenteel visueel onderzoek.
Retrospectie, Introspectie en prospectie hebben tot deze tentoonstelling geleid.


Cees de Boer heeft er een analytisch essay over geschreven,
in de " publikatie, die vanaf vandaag beschikbaar is ,
ÄT RANDOM RONDOM" , waarin de bewaard gebleven Modulaties van ruimtetijd gedocumenteerd zijn.
Het eerste exemplaar biedt ik hierbij aan Cees de Boer aan die ik graag uitnodig om de tentoonstelling nu met een woord te openen.